ز دريا فگند آنگهى كردگار * گران ماهئى مرده را با كنار بخوردند از وى ده و پنج روز * به سر هريكى برد روزى به سوز 6605 چو آن نيز كردند مردم تمام * سه روز دگر قيس دادى طعام شتر داشت چندى ، بكشت و بداد * ز سدّ رمق خلق را كرد شاد از آن نيزشان دست كوتاه گشت * سوى شهر رفتند از آن طَرْفِ دشت نكرده كسى با كسى كارزار * ولى رنج ديده فزون از شمار فرستادن رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، عمرو عاص را به غزو بنى قضاعه روان كرد پنجم سپه عمرو عاص * كه از كفر يابند قومش خلاص 6610 به قوم قضاعه « 1 » مر او را رسُول * فرستاد تا دين كنند زو قبول به دل گفت : « مانا كه اقوام او * از اين دين به گفتش شوند راهجو » بشد عمرو با سيصد رزمخواه « 2 » * چو آمد به پيش قبيله ز راه بترسيد از انبوه آن مردمان * كه بر وى نبادا شوند بدگمان فرستاد نزديكى مصطفى * كه ياور فرستد ز لشكر ورا 6615 به حُكم نبى بو عُبيده به راه * بشد با دوصد نامدار از سپاه ابو بكر و عمّر بدند اندرآن * برفتند نزديك او ياوران از آن مردمان عَمْرو پرسيد « 3 » باز * كه : « هستيدم اندر مدد رزمساز و گر خود به ميرى سپرديد راه « 4 » * چو از من فزونيد در قدر و جاه » چنين يافت پاسخ : « به ياريگرى * رسيديم از حُكمِ پيغمبرى » 6620 چنين گفت عمرو : « از پى آن چنين * بپرسيدم اى مردمان گزين كه در دل نبودم بَرِ قوم خويش * شما را دهم ميرى از كمّ و بيش

--> ( 1 ) ( ب 6610 ) . در اصل : قوم قصاعه . ( 2 ) ( ب 6612 ) . با سيصد رزمخواه ( ؟ ) . در هيچ يك از منابع از تعداد لشكريان اين غزو ذكرى نيافتم ، فلذا يحتمل كه يكى از صورتهاى : « با سى نفر رزمخواه » يا « با صد نفر رزمخواه » ، يا « سيصد رزمخواه » يا « سيصد از رزمخواه » و . . . درست باشد . و اللّه اعلم . ( 3 ) ( ب 6617 ) . در اصل : مردمان عمر برسيد . ( 4 ) ( ب 6618 ) . در اصل : سبردند راه .